„Мои се советот и здравото мислење, јас сум разум, и моја е силата.“ (Пословици 8,14)
Исус дојде да го претстави карактерот на Отецот, а своите ученици ги испрати во светот за да го претставуваат Неговиот карактер. Тој ни го даде своето Слово за да ни го покаже патот на животот, и не нè остави само со задолжението да го носиме тоа Слово, туку ни вети и дека ќе ни даде сила преку моќта на Светиот Дух. Дали тогаш има потреба некој да оди во неизвесност, тажејќи што не го познава и не го искусува делувањето на Светиот Дух во своето срце? Дали сте гладни и жедни за поука во праведноста? Тогаш имате сигурно ветување дека ќе бидете исполнети…
Господ сака да го поседуваме духот на небесната мудрост. Дали сите сме поттикнати понизно и усрдно да Му се молиме на Господ, според нашите потреби, молејќи Го за духот на мудроста? Дали се молиме велејќи: „Покажи ми ги тајните што не ги знам, научи ме Ти“? О, нека потече понизна и искрена молитва од нелицемерни усни, молејќи за совет што доаѓа од Бога! (Testimonies to Ministers, p. 199.200)
Учениците дошле кај Исуса и му раскажале сè. Нивната тесна врска со него ги охрабрила да му ги изнесат своите добри и неповторливи искуства, својата радост, набљудувајќи го резултатот на својот труд и својата жалост поради својот неуспех, поради своите грешки и своите слабости. (Копнежот на вековите, стр. 359. оригинал)
