„Грижата во срцето го притиска човекот, а добриот збор го весели.“ (Пословици 12,25)
Не треба да ги собираме непријатните слики – неправдата, расипаноста и разочарувањето, кои се докази за силата на сатаната и не треба постојано да ги држиме закачени во одаите на нашата меморија и да зборуваме за нив со жалење сѐ додека малодушноста не ги обземе нашите души…
Фала Му на Бога што постојат многу посветли и поутешни слики кои Господ ни ги прикажува. Затоа благословените докази за Неговата љубов треба да ги собираме како драгоцено богатство, за секогаш да го имаме пред очите. Божјиот Син го оставил престолот на својот Татко и својата божествена природа ја облекол во човечка за да го избави човекот од силата на сатаната. Неговата победа што ја извојувал заради нас, која ни ги отвора вратите на небото и ни овозможува да погледнеме во царството на божествената слава; подигањето на паднатиот човечки род од бездната на пропаста во која го фрлил гревот; поврзувањето на човечкиот род со Бога; победата на верните над искушенијата со вера во нашиот Спасител и нивното воздигање до Неговиот престол облечени во Неговата правда – тоа се сликите со кои Бог сака да ги украсуваме одаите на нашите души. (Сведоштва за црквата, вол. 5, стр. 744.745. оригинал)
