„И точно тоа ви го пишував, за да не бидам, кога ќе дојдам ожалостен од оние, кои би требало да ме радуваат; уверен во сите вас, дека мојата радост е радост и на сите вас.“ (2. Коринтјаните 2,3)
Во меѓусебното однесување со другите, секогаш ставете се во нивната положба. Настојувајте да ги сфатите нивните чувства, нивните тешкотии, нивните разочарувања, нивните радости и нивните таги. Изедначете се со нив и постапувајте со нив онака како што самите би сакале тие да постапуваат кон вас кога би биле на нивно место. Тоа е вистинскиот закон на честитоста. Со други зборови, тоа е она друго изразување на законот: „Возљуби го својот ближен како себеси“ (Матеј 22,39). А тоа е и суштината на учењето на пророците, принцип на небото кој ќе се развие во секој оној што се подготвува за светата заедница на Небото.
Ова златно правило е основа на секоја вистинска љубезност, а најверно е прикажано во животот и карактерот на Исус. О со каква благост и убавина зрачел секојдневниот живот на нашиот Спасител! Каква пријатна атмосфера се ширела од самото негово присуство! Истиот дух ќе се покаже и во неговите деца. Оние кои живеат со Исуса, ќе бидат опкружени со божествена атмосфера. Нивната бела облека на чистотата ја шири миризбата од Господовата градина. Нивните лица зрачат со небесна светлина, осветлувајќи ја патеката на несигурната и уморна нога. (Мисли од гората на блаженствата, стр. 134.135. оригинал)
