„Жал ми е за тебе, брате, Јонатану! Колку многу ти ми беше мил! Твојата љубов ми беше уште почудесна од женската.“ (2. Самуил 1,26)
Пријателството на Јонатан кон Давид беше… по Божја промисла, за да се зачува животот на идниот владетел на Израел. (Патријарси и пророци, стр. 649. оригинал)
Роден како наследник на престолот, Јонатан сепак знаел дека по божествена наредба мора да се повлече; најнежен и најверен пријател на својот соперник, тој го изложил својот живот на опасност за да го заштити животот на Давид; непоколебливо стоел покрај својот татко во текот на темните денови на опаѓањето на неговата моќ, и конечно загинал заедно со него – името на Јонатан е забележано на Небото, а на Земјата стои како сведок за постоење на силата на несебичната љубов. (Воспитување, стр. 157. оригинал)
„Јонатан загина на бојното поле,
срцето ме боли за тебе,
о Јонатане, брате мој!
Ти ми беше бескрајна радост,
твојата љубов кон мене беше чудо, далеку
над љубовта на жена.“
(1. Самуил 1,25.26; Мофат)
