„Да не е Твојот Закон: мое уживање, би пропаднал во мојата неволја.“ (Псалм 119,92)
Вистинските Христови ученици поминуваат низ болни судири, поднесувајќи самооткажувања и горки разочарувања. Но тоа им ја покажува сета големина и тежина на гревот над кој тие се гнасат и го гледаат со одвратност. (Делата на апостолите, стр. 590. оригинал)
„Ме снајдоа тешкотии и неволји; но Твоите заповеди се моја наслада.“ (Псалм 119,143)
Бог ни ги дал своите прописи затоа што го сака човечкиот род. За да нè заштити од последиците на престапот, ги открил начелата на правдата. Законот е израз на Божјата милост и кога го прифаќаме во Христа, тој станува наша мисла, издигнувајќи нè над силата на природните желби и склоности, над искушенијата што водат во грев. Бог сака да бидеме среќни и радосни и затоа ни ги дава правилата на законот. (Копнежот на вековите, стр. 307.308. оригинал)
