„Нека се радуваат светите славно, нека извикуваат радосно од своите постели!“ (Псалм 149,5)
Кога ќе станеме свесни за Христовата жртва принесена за нас, нашите усни се насочуваат кон највозвишените и најблагородните теми на пофалба. (Counsels to Parents, Teachers, and Students, p. 370)
Музиката често се изопачува да им служи на намерите на злото, и таа така станува едно од најзаводливите средства за искушување. Сепак, правилно употребена, таа е скапоцен дар од Бога одреден да ги вознесе мислите кон она што е високо и благородно, да ја инспирира и воздигне душата.
Како што Израилевите деца, патувајќи низ пустината, се храбреле со мелодиите на светите песни, така и Божјите деца денес, по Божји налог, својот христијански животен пат треба да го направат радосен. Еден од најдобрите начини да се врежат Божјите зборови во сеќавањето е нивно повторување во песна. Таквата песна има чудесна моќ. Таа има сила да ја совлада грубата и недоделкана природа; сила да ги оживее мислите и да разбуди сочувство, да поттикне на сложна работа и да ја оттргне мачнотијата и лошите претчувства, кои ги одземаат храброста и силата. (Воспитување, стр. 167.168. оригинал)
Среде сѐ подлабоките сенки на последната голема криза на Земјата, божествената светлина ќе сјае најсилно, а звуците на песна и доверба ќе одекнуваат најчисто и највеличествено. (Воспитување, стр. 166. оригинал)
