„Ќе го вложам Мојот Дух во вас внатре, за да одите по Моите закони и за да ги пазите и вршите Моите наредби.“ (Езекиел 36,27)
Во очистеното срце, сѐ се менува. Преобразувањето на карактерот му сведочи на светот дека во душата живее Христос. Божјиот Дух влева нов живот во душата, така што мислите и желбите се покоруваат на волјата Христова. Внатрешниот човек се обновува според Божјиот лик. Слабите и заблудени луѓе му покажуваат на светот дека спасоносната моќ на благодатта може да го преобрази карактерот полн со мани, така што тој се развива и донесува добар плод.
Срцето кое ја прима Божјата Реч не е извор кој пресушува, ниту разурнат кладенец кој нема вода. Тоа е како планински поток напојуван од непресушни извори чија студена и свежа вода жубори околу карпите, крепејќи ги уморните, жедните и изнемоштените. Тоа е како постојано проточна река, која во своето течение станува сè подлабока и поширока, додека на крајот нејзините животодавни води не се разлеат низ целата земја. Потокот, спуштајќи се со жубор по песокот, зад себе остава дарови на зеленило и богат род… За време на летната суша, кога целата земја се суши и соголува под жегата на летното сонце, зелена линија го обележува текот на реката.
Така е и со вистинското Божје дете. Христовата религија се открива како животворна семоќна сила, како жива, делотворна духовна енергија. Кога срцето е отворено за да ја прими небесната сила на вистината и љубовта, овие начела ќе потечат како потоци во пустина и ќе создадат зеленило таму каде што сега владее суша и пустош. (Пророци и цареви, стр. 233.234. оригинал)
