„Ти ќе го уживаш плодот на твоите раце, блажен ќе си, и ќе ти биде добро.“ (Псалм 128,2)
Исус живеел во селски дом и верно и радосно го носел својот дел од товарот во домаќинството… Учел занает и работел со свои раце со Јосифа во дрводелска работилница. Во припроста облека на обичен работник поминувал низ улиците на малечкото место, одејќи и враќајќи се од својата скромна работа. Тој не ја употребил својата божествена моќ да го намали товарот или да си ја олесни својата макотрпна работа.
Исусовиот ум и тело биле развиени бидејќи работел во детството и во младоста. Своите телесни сили не ги трошел лекомислено, туку го чувал здравјето за да може да изврши колку што е можно подобра работа. Дури ни во ракувањето со алатот не сакал да биде несмасен. Бил совршен како работник, како што бил совршен во карактерот. Со својот личен пример покажувал дека сме должни да бидеме трудољубиви, дека нашата работа мора да биде извршена правилно и темелно и дека таквата работа е достојна за почит. Вежбата што ги учи рацете да бидат корисни и ги воспитува младите да го носат својот дел од животниот товар, дава телесна сила и развива секоја способност. Сите треба да работат нешто што ќе биде благотворно за нив и помош за другите. Бог работата ја одредил како благослов, и само вредниот работник ужива чест и радост во животот. (Копнежот на вековите, стр. 72. оригинал)
