„Нека трае довека Господовата слава: нека се радува Господ во Своите дела!“ (Псалм 104,31)
„Достоен си, Господи и Боже наш, да ја примиш славата, и честа и силата, зашто Ти си создал сè, и заради Твојата волја суштествува сè и е создадено.“ (Отрковение 4,11)
Бог со задоволство гледал на делото на своите раце. За сè што создал, Тој прогласил „дека е многу добро“ (Битие 1,31). Небото и земјата биле исполнети со радост: „Утринските ѕвезди ликуваа и сите Божји синови извикуваа од радост“ (Јов 38,7). (Сведоштва за црквата, вол. 6, стр. 349. оригинал)
Со тоа создавањето било завршено. „Така беа довршени небото и земјата со сето свое воинство.“… Едем цутел на земјата… На чистото дело на создавањето немало никаква сенка од грев или смрт… Големиот Јехова ги поставил темелите на земјата; цел свет го облекол во убавина и го наполнил со сѐ што е полезно за човекот; Тој ги создал сите чуда на копното и морето. (Патријарси и пророци, стр. 47. оригинал)
Над светот почивал мир, зашто земјата била во хармонија со небото. „И виде Бог сè што создаде, и беше мошне добро“, (Битие 1,31) и си починал, радувајќи му се на своето завршено дело. (Копнежот на вековите, стр. 281. оригинал)
