„За да не бидеме веќе деца, кои ги лулее и ги носи секој ветар на науката, што – со човечката измама и лукавство – доведува до итро измислени заблуди. Туку, говорејќи ја вистината, во љубов, ние треба да растеме во сè – кон Него, Кој е Глава, Христос.“ (Ефесјаните 4,14.15)
Во усовршувањето на христијанскиот карактер, суштинско е да се истрае во правењето добро. Би сакал да им ја врежам на младите важноста на истрајноста и енергијата во делото на градење на карактерот. Од најраните години потребно е во карактерот да се вткаат начела на строга чесност, за младите да можат да го достигнат највисокиот стандард на машкост и женственост. Тие секогаш треба да го имаат пред очи фактот дека се скапо купени, и дека треба да Го прославуваат Бога во своето тело и дух, кои се Негови…
Задачата на младите е да напредуваат од ден на ден. Петар вели: „Исполнете ја својата вера со добродетел, а добродетелта со знаење; а знаењето со воздржливост; а воздржливоста со трпение; а трпението со побожност; а побожноста со братољубие; а братољубието со љубов. Зашто, ако го имате сè тоа и тоа се умножува, не ве прави мрзливи и бесплодни во познавањето на нашиот Господ Исус Христос.“
Не треба постојано да мислите на сите овие последователни чекори, ниту да ги броите на почетокот; туку насочете го погледот кон Исус, со целосна посветеност на Божјата слава, и ќе напредувате. Не можете за еден ден да ја достигнете полната мера на Христовиот раст, и би паднале во очај ако би можеле однапред да ги видите сите тешкотии што треба да се пресретнат и надминат. Имајте на ум дека се борите со сатаната, кој со сите можни лукавства ќе се обиде да ви го одврати умот од Христос. (Порака до младите, стр. 45.46. оригинал)
